Sakrament bierzmowania

w którym już wcześniej ochrzczeni otrzymują przez namaszczenie czoła i włożenie nań ręki szafarza dar samego Ducha świętego, doskonalej łączą się z Kościołem i mocniej są zobowiązani jako prawdziwi świadkowie Chrystusa do szerzenia i obrony wiary słowem i czynem (por. KKK 1285, 1326)

Moralny obowiązek przyjęcia bierzmowania
Obowiązek przyjęcia sakramentu bierzmowania zaczyna być aktualny po przystąpieniu do pierwszej Komunii świętej i osiągnięciu pewnego stopnia dojrzałości. Chociaż Bierzmowanie nie jest ściśle mówiąc sakramentem koniecznym do zbawienia i tym różni się od chrztu, to jednak prawdziwie dojrzałego życia chrześcijańskiego nie da się urzeczywistnić bez przyjęcia tego sakramentu. Dlatego Kościół św. podkreśla potrzebę przyjęcia tego sakramentu i przybliża go wiernym. Zaniedbanie z lekceważenia przyjęcia bierzmowania, byłoby rzeszą niepoważną, nie tylko z racji braku odpowiedzi na żądania Kościoła, ale także z racji pozbawienia się przez chrześcijanina licznych dóbr duchowych (łaski sakramentalne), rzutujących bardzo na życie doczesne i wieczne.
Wiek przyjmujących bierzmowanie
W pierwszych wiekach chrześcijaństwa bierzmowanie było udzielane bezpośrednio po chrzcie zarówno dorosłym jak i dzieciom. W kościołach wschodnich utrzymała się ta praktyka do czasów współczesnych. Inaczej jest w kościele łacińskim, gdzie Stolica Apostolska upoważniła poszczególne Konferencje Episkopatu do ustalenia wieku odpowiedniego do przyjęcia tego sakramentu. Konferencja Episkopatu Polski wydała 16.01.1975 r. instrukcję, wg której sakramentu bierzmowania należy udzielić młodzieży w wieku 14 - 15 lat. Obecnie w dobie reformy oświaty w naszej diecezji do bierzmowania przystępuje młodzież III klas gimnazjalnych. W niebezpieczeństwie śmierci należy jednak bierzmować dzieci, nawet jeśli nie osiągnęły jeszcze wieku rozeznania (por. KKK 1307)
Szafarz bierzmowania
Szafarzem zwyczajnym bierzmowania jest biskup. Władza bierzmowania przysługuje mu z tytułu święceń biskupich. W poszczególnych jednak wypadkach z ważnej przyczyny, jak np. bardzo duża liczba bierzmowanych czy brak czasu, może dobrać sobie do pomocy prezbiterów, aby udzielić tego sakramentu. W stosunku do osób znajdujących się w niebezpieczeństwie śmierci bierzmowania może udzielać proboszcz, a nawet jakikolwiek prezbiter. 
Świadek bierzmowania
Podobnie jak przy chrzcie, tak i przy bierzmowaniu przyjmującemu sakrament powinien towarzyszyć świadek. Jego powinnością jest troszczyć się, aby bierzmowany postępował jak prawdziwy uczeń Chrystusa i wiernie wypełnił zobowiązania, wynikające z tego sakramentu. świadkiem bierzmowania może być ten kto:

  • ukończył 16 lat życia, jeśli biskup diecezjalny nie określi innego wieku albo proboszcz lub szafarz nie uznał za uzasadnione dopuszczenie wyjątku.
  • jest katolikiem bierzmowanym i przyjmuje Eucharystię oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiednie do podejmowanej funkcji
  • jest wolny od jakiejkolwiek koniecznej kary, wymierzonej lub zdeklarowanej.
  • nie jest ojcem ani matką bierzmowanego, może być współmałżonkiem.

Zaleca się by świadkiem był chrzestny lub chrzestna, albo ktoś bliski, najlepiej z rodziny, który zna i może potwierdzić, że kandydat jest dojrzałym chrześcijaninem. Nie wyklucza się jednak możliwości wyboru innych osób na świadka bierzmowania.
Przygotowanie do sakramentu
Na rodzicach i duszpasterzach spoczywa obowiązek troski o to, aby kandydaci zostali właściwie przygotowani do przyjęcia bierzmowania i w odpowiednim czasie do niego przystąpili. Przyjęcie tego sakramentu daje możliwość: wstąpienia do nowicjatu i dopuszczenia do święceń kapłańskich, do zawarcia małżeństwa oraz pełnienia zadania chrzestnego i świadka bierzmowania. Przyjmujący bierzmowanie wybiera sobie imię świętego lub błogosławionego patrona, który ma być przez niego znany, przyzywany i naśladowany. Bezpośrednie przygotowanie do przyjęcia bierzmowania w naszej parafii trwa trzy lata, podczas którego dla kandydatów są organizowane:

  1. katechezy - mające na celu poszerzenie i ugruntowanie u kandydatów wiedzy religijnej oraz zachęcenie ich do służby bliźniemu
  2. celebracje liturgiczne m.in. odnowienie przyrzeczeń Chrztu św., nabożeństwo wręczenia krzyży, przekazanie Modlitwy Pańskiej - które dają przygotowującym się do bierzmowania możliwość wtajemniczenia w liturgię, umiłowania Eucharystii, uczenia się życia we wspólnocie Kościoła
  3. udział w nabożeństwach - majowych, czerwcowych, październikowych, Drodze Krzyżowej i Gorzkich Żalach, praktyki pierwszych piątków miesiąca - mają służyć dobru duchowemu kandydatów (możliwość pracy nad sobą i kierownictwa duchowego.